ယေန႔ဆုိရင္အမိေျမကထြက္လာၿပီးတာတစ္ႏွစ္ေတာင္ရွိခဲ႔ၿပီးေပါ႔။လြန္ခဲ႔တဲ႔ႏွစ္တုန္းကအမိေျမကပညာသင္ရန္အိႏၵိယႏုိင္ငံကုိထြက္လာတာ။
ေနရာသစ္မွာဘ၀အေတြ႔အၾကံဳေတြကိုေတြးၾကည္႔လုိက္မိတယ္။မေန႔တေန႔ကမွထြက္လာခဲ႔မိသလုိခံစားမိ္တယ္။မိမိမထြက္လာခင္ရန္ကုန္မွာသူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ေရႊတိဂံုဘုရားမွာအတူဘုရားဖူးသြားခဲ႔ၾကၿပီး။၇.၈.၂၀၀၆ေန႔တြင္ေရႊဟသာၤသူငယ္ခ်င္းမ်ား၊Max(အေမရိက)တုိ႔ေလဆိပ္လုိက္ပုိးခဲ႔ၾကတယ္။ေလဆိပ္မွာပစၥည္းေတြကီလုိမ်ားေနတာေၾကာင္႔အပုိးေငြ ေဒၚလာ၅၀စီ ေပးခဲ႔ၾက။မိမိကေတာ႔ ေနရာေဟာင္းကုိထားခဲ႔ၿပီးဘာမွန္းမသိေသးတဲ႔ ေနရာသစ္တကၠသုိလ္ဆီကုိတေယာက္ထဲသြားရမွာဆုိေတာ႔စိတ္ေတြ႕လႈတ္ရွားေနခဲ႔မိတယ္။ ေနရာသစ္မွာေရာက္ေတာ႔အစစအရာရာအသစ္အဆန္းေတြ ေတြ႔ခ၊ဲ႔ျမင္ခဲ႔၊ေလ႔လာခဲ႔ရတယ္။အဂၤလိပ္စကား၊ကုလားစကားတုိ႔ကုိမေျပာတတ္၍၊အားငယ္ျခင္း၊အားတင္းျခင္းေတြနဲ႔၊ဘ၀ကုိရုန္းရကန္းရနဲ႔တည္ေဆာက္ခဲ႔ရသည္။ဒီေန႔ေတာ႔ဘာလုိလုိနဲ႔တစ္ႏွစ္ျပည္႔ခဲပါၿပီေပါ႔။ေလာကႀကီးမွာမိဘနဲ႔ေ၀းေတာ႔မွ၊မိဘရဲ႔ေက်းဇးကုိအထူးသတိရပါတယ္။အေဖထက္အေမကုိအထူးသတိရမိတယ္။အေမဟာသတၱရွိၿပီးအရာရာကုိစြမ္းေဆာင္ႏုိင္တဲ႔အေမ႔ကုိအထူးသတိရမိခဲ႔သည္။စာေရးရေတာ႔မယ္။သုိ႔/..အေမေနေကာင္းလား။သားလည္းေနေကာင္းပါတယ္။စာေမးပဲြပထမႏွစ္ေတာ႔ေျဖၿပီၿပီးအေမ၊အခုေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာအဂၤလိပ္စာသင္မယ္အေမ။ေငြကသိပ္မရွိေတာဘူး။လူႀကဳံရွိရင္ ၀ထၱဳေငြပုိးေပးလုိက္ပါအုံးေနာ္။အေမက်န္းမာပါေစ။မိမိ၏လုိအပ္တာမွန္သမွ်အဖက္ဖက္ကကးညီေပးၾကေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားကုိ ေက်းဇူးအထူးတင္ခဲ႔။(အေမေနေကာင္း၊သားဆုေတာင္း၊ပုိးပါေငြတစ္ေသာင္း)။(၂၀၀၇မွတ္စု)
Hello world!
1 year ago
0 Comments:
Post a Comment